‘Ongeveer 8 maanden geleden leerde ik de Cleantech Regio kennen. Dat wil zeggen: ik kende de geografische aanduiding. Ik kende de Strategische Board als iets dat zich ver, ver boven mij afspeelde, en ik wist van iemand dat hij werkzaam was voor de organisatie. Bij de start van 2020 waren net de contacten gelegd om te verkennen of we konden samenwerken. Vanuit mijn rol als programmamanager Voorkomen Voortijdig Schoolverlaten (VSV) was ik benieuwd naar wat de Cleantech Regio kon betekenen voor de jongeren die hun weg moesten gaan vinden op de arbeidsmarkt.

Of dat nou met of zonder startkwalificatie zou zijn. Het kwam er nooit van. Corona kwam en er gebeurde tegelijkertijd helemaal niets en een heleboel: qua werk werd het heel rustig. Loopbaantechnisch ging er een wereld voor me open.

De Cleantech Regio-wereld wel te verstaan. Er werd mij een kans geboden om als themalijnmanager Human Capital een rol te pakken in deze organisatie en die heb ik met twee handen aangegrepen. Het zou hard werken worden, maar er ging zoveel positieve energie uit van deze club mensen dat ik nieuwsgierig was - en nog steeds ben naar al het moois dat is en nog kan komen. Ik mag dan specifiek de aandacht vestigen op mensen en de arbeidsmarkt, de grootste uitdaging van de regio zit ‘m natuurlijk in de energietransitie met Moeder Aarde (of eigenlijk ons voortbestaan) als belangrijkste uitgangspunt. Hieraan zo doelmatig een bijdrage leveren is een groot cadeau.

Het team van de Cleantech Regio is samengesteld uit een aantal zeer diverse en slimme mensen: jong en een beetje ouder, vrouwen en mannen, strategen, lobbyisten, pragmatischer denkers en communicatie-experts. Allemaal mensen die naast deze strategische en tactische opdracht ook nog ander werk te doen hebben. Of als ouder, mantelzorger, als zzp’er, in loondienst of welke andere smaak dan ook. Helemaal niet gek dus, dat ik naast mijn dagen als themalijnmanager op het thema Human Capital ook nog de rol van programmamanager VSV kan blijven vervullen.

Vanaf het moment dat ik aansloot na de kerstvakantie is het volle bak gáán op Human Capital. Wát een fantastisch netwerk en wat is er ontzettend veel te leren. Ik was voorbereid op de Regio Deal-projecten: initiatieven die reeds gestart zijn en duidelijke doelstellingen en afspraken omvatten. Dat bood structuur en helderheid. Daarnaast ontdekte ik ook een rol te spelen bij een op zichzelf staand project als ‘Samenwerken aan wendbaarheid’ dat resulteerde in FastSwitch-trajecten. Mooie, praktische werkgroep voor een hands-on resultaat. Met een historie in het onderwijs en daarop een rebelse blik -onderwijs ligt op straat, ik leg het nog wel een keer uit- was dit voor mij een bekende wereld. Thuis werd hard gelachen door de pubers toen ik vertelde dat ik als ‘regiovertegenwoordiger ICT’ (JIJ??) bij landelijke bijeenkomsten uitgenodigd werd. Hoe leerzaam is dat! Ook het initiatief ‘Verzekerde Overstap’ trok mij enorm aan. Immers, waarom zou iemand wendbaar op de arbeidsmarkt willen zijn, als hij/zij niet gegarandeerd in minimaal dezelfde en liefst betere positie terecht komt? ‘Betere’ betekent wat mij betreft: leuker, gezonder, financieel houdbaarder en dus passender.

Op dit moment halen we input op bij partners in de regio om te komen tot een uitvoeringsagenda met als doel een fijne, duurzame toekomst en een gezonde leefomgeving in 2030. Ik voer gesprekken met bestuurders uit het Voortgezet Onderwijs en het MBO: wat kan de school betekenen in de opdracht voor de regio en hoe kan ik de school het beste vertegenwoordigen in de vraagstukken die er liggen? Ook probeer ik aan te sluiten bij de opgaven die er liggen: wie is nodig om de opgave tot een succes te brengen? Tot mijn verrassing word ik overal heel welkom ontvangen en de gesprekken zijn boeiend en afwisselend. Ik doe dan ook mijn stinkende best om alle belangen mee te nemen naar volgende overleggen.

Ik wil graag vanuit mijn hart iets betekenen voor mensen, voor jongeren (ook mensen), voor onderwijs (ook mensen), voor ondernemers (ook mensen). Met de blik op de toekomst en de verbetering van ieders individuele levensomstandigheden in het verschiet, heb ik de beste en leukste baan van de wereld.’

Nanke Kraehe, themalijnmanager Human Capital